Vagebond

De vagebond flaneert langs een
potentieel nachttafereel
Het licht van de bodega roept, schalt
welluidend: weduwenaar

De reiziger keert dan zijn kin
een essentieel ritueel
en het rinkelen van glazen valt
zomaar eens onweerstaanbaar

Altijd met een boek in hand als
toegewijde voorbereiding
en terzijde zelfkastijding

Loopt de heiden pontificaal
het dranklokaal naar binnen
om van zijn vage bond te winnen

Plantje

Hoe ze in dageraad gedijend
zo in zonlicht traag ontluikt
Ze door sneeuwvlokken overladen
zich in schijnsel lief laat baden
als dryade teder vrijend
en als vrucht zo zoetig ruikt

Daar, bekoorlijk onverwoordbaar
ga ik machteloos teloor – haar
bruine lok die voor haar oog zakt
leidt mij dansend in een wals

Dan breek ik van buiten binnen
laat me zacht zwevend beminnen

Zing zoetjes zinnen zo abstract
en breng me dwalend naar je hals

Kijk

De wereld spoedt zo lieflijk door
en Orion verzinkt in ’t al
de kosmos speelt haar lichtdecor
van wat ooit geschieden zal

straatlichten vloeden over zwart
de stad soest met een oortje open
dronkaards kwelen lappen smart
die s’ochtends pas zijn afgelopen

Zie de wereld stil en sereen
onverschillig door het ruimtegruis
Ik kijk naar haar en om me heen
vervaagt dan stapvoets iedereen

Dan hoor en voel ik teer geruis
en kust ze zorgzaam mij naar huis

Nachtlied

De huilende fietsvaller, regenganger, tegenvaller
in eenvoudigheid verkerende barhangbraller,
de katholiek die wetenschap verklaren kan
voor de bedelaars en tollenaars en elke man
die door stroboscopen schalt “Waar ben je dan?”

Het lied van de nacht dat klinkt – ze breekt
ze danst in plaatsen vaag verloren
ze heiligt pastorale engelkoren
vanuit ranke halzen toonloos verbonden

een minnewijs dat naast afval beiert
gestaag door dageraad geschonden
een hymne van het licht dat vrij werd

Dat licht dat maanlicht zingt zo zacht
ze fonkelt lief – ’t lied van de nacht

En waarom?

Nationalisme is als liefde
Het wordt vaak gebruikt als reden
Ik koop bloemen, ik heb seks, ik ga uit eten
Want ik hou van je
En dat legt uit maar definieert niet
Nationalisme.
Liefde voor je land
Een kogel door je kop krijgen
Je nek openklauwen om lucht te krijgen want je keel zit vol mosterdgas
Onceremonieel een massagraf delen met twintig onbekende Otto’s
Fritz de Kriegsfreiwilliger die het 15 dagen volhield
Als offer.
Waaraan?
3000 studenten die een machinegeweer chargeren
Tuinen bombarderen
500 kilometer van je moeder kruipen door een krater
Welke leugen heb je geloofd?
Welke waarheid dwingt je tot de prikkeldraad?
Pruisische naam deelt graf met 11 resten uit Heidelberg voor een tulpenheuvel
En nazi’s salueren je
Ben je daar trots op?

Grijs

“Vuur moet je met vuur bestrijden”, zeg jij. En je ogen spuwen vuur en je tong is scherp en je pen is giftig. Ik vraag me af of dat nodig is, al dat geweld. En achteraf, in een hoekje, gniffel ik met de ene kant, en gnuif ik met de andere.

Rome

Over kinderhoofdjes, stenen
passeren ook de Madrilenen
Spaanse trappen over treden
zonder pauzes, hoge zeden
Rome brandde lang geleden

Onder daken schichtig stappen
bedelaars, dieven, gramschappen
hoor ze dobbelen — de vuile grappen
man en vrouw en lichaamssappen
Rome hekelt koningschappen

Ook al lijkt er thans geen reden
Rome staat nog in het heden

Er valt dan ook niet te ontsnappen
aan flink op kinderhoofdjes trappen

Aard en ’t Beestje

Je klom zo hoog in de touwenberg
en wachtte daar — waar ik langs liep

waar je lang sliep

wakker zijn was aan een ander
besteed — je toont je tijdsdieet

het Eden van een stadsasceet

Verenigd met je bergen touw
boven bebouwing tikt de tijd niet

pikte en plukte je bessen verschiet

Nooit droog van verdriet;
zat je hoog en je tranen hingen

spraken over klimmen en vallen

en wat er gedwee viel op te vangen
we zongen getwee maar nu zingt er nog één

de weerstand over je wangen heen

Krukifix

Ik ben Simson, dichterrichter
maar dan na de verzuiling
barhanger, krukvervuiling
ik snuif en braak coke, tequila
kaal van chemo, met Delilah
zit ik zo weer aan het bier
God wordt niet geprezen hier

Ik ben Simson, werkschuwe slaaf
aangeslagen door ter kennisgevingen,
aanmaningen en rekeningen
in naam van de koning openstaand:
uw toekomst, eer de volgende maand

Ik ben Simson, maar niet meer lang
Ik val uiteen van samenhang

Drie van de Vier

Of bij verzoek van deze hooggeleerde
de evenknie van de geamputeerde
met het nummertje drie punt veertien
bij de balie komen kan

En uit de rolstoel dan heel vlug mag
tekenen op de stippellijn
dat het goed is verzekerd te zijn
door dit revalidatieplan

Dan is het zo geregeld dat
hij muzikaal op huis kan gaan
het is immers gegarandeerd
dat hij kan fluiten naar een baan