Aard en ’t Beestje

Je klom zo hoog in de touwenberg
en wachtte daar — waar ik langs liep

waar je lang sliep

wakker zijn was aan een ander
besteed — je toont je tijdsdieet

het Eden van een stadsasceet

Verenigd met je bergen touw
boven bebouwing tikt de tijd niet

pikte en plukte je bessen verschiet

Nooit droog van verdriet;
zat je hoog en je tranen hingen

spraken over klimmen en vallen

en wat er gedwee viel op te vangen
we zongen getwee maar nu zingt er nog één

de weerstand over je wangen heen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s