de wolk is nabij neergeslagen
jongens spelen

in de tuin een krullelipje
hiep en hoi
het tillen van een kratje glas

meneer er vallen
dwarrelbladen
je scharrelt heen en dan ook weer

de balbeschutting laag gebouwen
blaft
en trilt dan nog een keer

je wolk is stof zo
na de uitslag

en ze gaat zoals jij stil

achter de takken
verdwijnt ze raakt
de toppen van je zwierekruin

die ochtend voelde
als een vroeger

maar het vloog weer uit de tuin