De Keembrugstraatdame

Aan een zijstraat van de uithof
woont een vrouw die DNA verbouwt
Een meisje dat van schapen houdt
En iemand op wie ik graag vertrouw

zittend voor het raam met de gordijnen open
Kijkend naar de wolken
en de bollen wol die vrolijk in de weide lopen

Blij om te vertolken met een lach
dat ze geniet van alle pracht die leven nu te bieden heeft,
totdat een weemoedige klacht
vanaf haar teen tot aan haar hart
gedachten brengt waardoor ze licht gespannen wacht
en even niet meer verder kan
met alle plichten van de dag

Fak…

Twijfelend, want broodje Ben of stof te eten?
Potje TFT of vriendje bellen?
Gaat het bueno met mijn cellen denk je?
Zal ik koken of bestellen?
hard geleerd, maar niet tevreden
kan gekregen kansen op een handje tellen
goed gegrepen
desalniettemin het risico te groot om te vergeten

Dus verbeten op de boeken
om te zoeken
en te zoeken
onderzoeken bovenzoeken zoekverzoeken
zoek verbanden – weet je wat? je tyft maar op.
Voor 1800 bruto startsalaris
jaren in ’t lab gaan staan?
Met tachtig K aan schuld tezaam?

Ik dacht het even niet, job.

Weet je, lief
Wat boeit het ook?
Ik ben er zo
En heb wat meegenomen
hopelijk vindt je het dope.
en anders niet,
da’s ook oké
dan neem ik iedere keer iets anders mee.
Een chocola uit India een haaientand uit Zierikzee.
Een waaier van een Tibetaan, een qiblablok van de moskee
Iraanse dadelthee
Moi lolita als Alizee
en niet als Nabokov…

Vindt je mijn verhalen tof?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s