Psychologie

‘Dus u heeft last van uw hoofd?’
‘Joa, joa. Is echt lastig de laatste tijd. Ik word wakker maar dan voel ik geen enkel verlangen om uit bed te komen zeg maar, kwil gewoon in janken uitbarsten.’
‘Ah, kunt u misschien iets meer vertellen over wat u precies voelt op dat moment?’
‘Zenuwen. Een plichtsbesef, maar radeloosheid met betrekking tot welke plicht. Bevriezing van de geest. Een uitzichtloosheid van het grote plaatje der mensheid en mijn rol daarbinnen zeg maar.’
‘Hoe bedoelt u dat? Wat is uw rol daarbinnen?’
‘Nou die moet je zelf ontdekken als mens denk ik, maar ik heb geen zin om op speurtocht te gaan naar betekenis in een wereld op de rand van de afgrond gebracht door handen gelijk aan de mijne.’
‘Betreffende het klimaat bijvoorbeeld?’
‘Bijvoorbeeld. Ik kan niet anders dan mijzelf zien als onderdeel van een kosmisch virus. De mens als een ziekte. Het voelt niet als een gemeenschap, maar een martelkamer.’
‘Voelt dit ook als een martelkamer?’
‘Nee, dit voelt als de ziekenboeg voor psychisch afvalligen en iedereen die door zijn mentale hoeven zakt door het geweld daarbuiten.’
‘We proberen mensen te helpen hier.’
‘Is dat zo? Volgens mij heeft de staat gewoon geen zin om levenslang voor me te lappen dus pleuren ze wat hooggeschoolde burgerproblemenkenners ertegenaan om toevallig een chemisch antwoord te bieden op al die door-de-huidige-maatschappij-aangedreven stoornissen. Wat toevallig ook hè. Dat je precies zo’n groep hooggeschoolde mensen zonder noodzakelijke levenservaring of menselijk inzicht in een stoel flikkert en dan doet alsof zij de oplossingen bezitten tegen de kwaal van het moeten leven in onze wereld.’
‘We hebben van alles geleerd over zo veel mogelijk mensen, om beter te kunnen begrijpen.’
‘En ik heb het hele oeuvre van Flaubert gelezen. Wat is je punt? Het is een verspilling van geld. Wat the fuck weet jij van mij, pik? Ben je in elkaar geklapt vroeger? Heb je ooit écht je eigen leven willen nemen? Wat wéét jij? Wat heb ik aan een yuppie wiens visie op de wereld waarschijnlijk eentje is van een zonovergoten traject van vooruitgang met hier en daar een noodzakelijk tegenstootje? Jij hebt waarschijnlijk een huis. Misschien zou dat je advies moeten zijn: Just don’t be poor, lol. Heb je niet wat valutazopam hier ergens liggen? Desnoods een zetpil, ik ben de wanhoop nader, broeder. Hoor je? Ik zou tegen mijn wil in dingen in mijn kontje stoppen om te kunnen ontsnappen hieraan, dokter. En ik ben opgevoed in Nederland hè, homo zijn is vies en vernederend. Moet je nagaan.’
‘Nou, ik weet niet veel, dat wil ik ook niet pretenderen, maar ik kan je leren kennen door middel van gesprekken en observaties maken. Ik leer nu ook veel over je.’
‘Zoals?’
‘Je bent redelijk vrijpostig, je hebt een sterke mening, je bent vaardig in het uiten van jezelf in taal, je voelt je afgezonderd van anderen en twijfelt veel aan het nut van leven. Je probeert een doel te vinden voor jezelf waar je in kunt geloven. Betekenis is erg waardevol voor je in het bepalen van je beweegredenen. Maar het kan ook iets zijn waar je achter verschuilt.’
‘Hoe dat?’
‘Jij bepaalt de waarde, en je moet waarde creëren. Je motivatie laten varen aan de hand van andermans dwaasheid kan zowel een terechte vorm van kritiek zijn als een excuus om het niet te hoeven proberen.’
‘Leuk, man. Laat me even een dagboek schrijven en een moestuintje beheren, dan ben ik binnen de kortste keren dolgelukkig met de overige 55 uren van mijn week waarin ik aan het forenzen, werken of pauzeren ben.’
‘Dan kun je misschien zoeken naar een ander carrière?’
‘Ay! Genius! Het is ook zoveel leuker om post te bezorgen dan broodjes te draaien. Het is natuurlijk mijn fout dat ik altijd bij zo’n ongezellig magazijnwerkersteam zat. Ik negeer ook altijd die mailtjes waarin staat “Versloot! Ben jij onze nieuwe kassamedewerker?! Leuk bedrijf!”, dat is helemaal mijn schuld natuurlijk. Heb je daar misschien een mantra voor dat ik een betere baan kan krijgen? Het liefst iets met genoeg geld voor een huis. Vind ik wel leuk. Mensenrechten enzo. Voelen dat ik een waardig leven mag leiden en niet weggestopt wordt in de mierenbarakken. Maar dat snapt u niet natuurlijk.’
‘Ik ben niet je vijand hier, Laurens.’
‘Niet? Ik ben doodongelukkig en kankerkwaad en de staat zegt dat ik dan naar jou moet komen om dat te verhelpen. Wat grappig is want de staat is de reden dat ik doodongelukkig en kankerkwaad ben. Dus mijn martellaar stuurt me naar een door-de-martelaar-gedoogde-diplomabezitter om me te vertellen dat de zweepslagen veel beter te verdragen zijn als ik tussendoor wat tijd neem om van de wolken en de bomen te genieten. Jij komt van het instituut opgezet en gefortificeerd door precies datzelfde wezen dat verantwoordelijk is voor mijn erbarmelijke toekomst, en met mij miljoenen land/wereldgenoten. Dus ik zie je weldegelijk als een vijand.’
‘Ik ben geen ambtenaar hè? Ik werk niet voor de staat.’
‘Nope, maar ik kan mijn buurvrouws goede raad niet declareren bij de zorgverzekering, of wel? Zelfde als chiropractie. Er is geen opleiding voor in Nederland, dus het is niet erkend, dus niet standaard vergoed. De psychische hulp die we krijgen is voor 90% exclusief getest op opgeleide westerse studenten, wordt geleverd door opgeleide westerse studenten en is ontworpen voor opgeleide westerse studenten. Als je in nazi Duitsland had geleefd was je praktijk gericht op het verzorgen van overbelaste kampbewaarders. In China sta je waarschijnlijk Oeigoeren te overtuigen dat ze eigenlijk helemaal geen moslims zijn. Je bent geen breingenezer, je bent een symptoom van het probleem. Je bent hier om ons te optimaliseren. Niet om ons te helpen. Je bent net zo goed onderdeel van de machine als de huisbazen.’
‘Maar ik heb wel het doel je beter te maken.’
‘Beter dan wat?’
‘Dan hoe je je nu voelt.’
‘Ga je de wereld veranderen?’
‘Nee.’
‘Dus je gaat me laten vergeten, of dusdanig drogeren dat het me überhaupt niet meer kan schelen?’
‘Hopelijk kan ik je ermee leren leven. Met het doel je terug de samenleving in te brengen met plezier.’
‘Wat betekent dat ik weer aan het werk kan. Meedoen aan de maatschappij betekent “werken voor belasting die niet naar jouw belangen gaat.”‘
‘Het is niet alleen werken. Hopelijk kun je daarnaast ook een vervullend leven leiden.’
‘Oh oké sorry, je bent hier ook om me te vertellen hoe ik mijn zaterdag kan opfleuren. Jullie hebben wél nut, het spijt me. Nou kom maar op met die pillen dan, maat.’
‘Deze pillen zijn niet de volledige oplossing hè?’
‘Nee, maar dat is niets behalve zelfmoord, maar daar zit je dan weer tégen te adviseren. Heb je wel eens iemand gehad die binnenkwam en dat je dacht: “Ja, doe maar. Is misschien beter?”.
‘Nee.’
‘En wat zegt dat denkt u over uw inherente aannames? Het leven is het waard, het kan altijd beter worden, het moet beter worden. Het is te verhelpen met gelul en chemie. Je bent een waardeloze psycholoog. Je snapt het niet.’
‘Zou het helpen als ik wél misbruikt was vroeger? Als ik wél suicidaal was?’
‘Yep.’
‘Hoezo?’
‘Laat maar, dude. Ik ga naar huis, rukken en een wandeling maken. Dat doet meer voor me. Mocht je me op het nieuws zien weet dan dat je me geholpen hebt door me in te laten zien dat het leven werkelijk hopeloos is en de dood beter. Veel plezier met je tuin.’

Laurens fietst naar huis en planned direct een sessie met de volgende psycholoog. Misschien hielp dit dan tóch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s