Geen Titel

Ik bekeek net wat videobeelden van mensen uit Hong Kong en ineens kreeg ik het brandende verlangen om de politie dood te schieten. Om de ME te mutileren, om met een scherpschutgeweer ergens in een toren te klimmen en langzaam maar zeker de mannen met schilden hun achterhoofden te laten ontploffen onder de druk van mijn kogels. Ik begon bijna te bidden voor een genocidale maniak die onaangeraakt door de massa’s van uniformen kon baggeren, ieder aan-de-staat-gehoorzaam wezen op zijn pad slachtend voor de ogen van zijn kameraden. Ik zou zo graag mierentactieken zien in de straten daar, waar de ledematen worden afgerukt terwijl het gezicht van de onderdrukker ondergetuft wordt met een vleesetend zuur. Ik zie een agent sprinten en een snoekduik maken voor een weerloze jongeman. Ik zie agenten met zijn achten inraggen op omstanders. Ik hoor het schreeuwen om hulp, maar welke andere hulp is hier mogelijk behalve een moordlustige eliminatieronde van de megalomane gummyknuppelzwijnen? Wat kun je doen tegen de staat behalve campagnes van terreur? Behalve brute slachtingen van hun best bewapende stukken tuig? Want is dat niet precies wat de tactiek is van willekeurige burgers in elkaar klappen? Angst? Afweren door middel van doodsvrees? Is terreur niet ook gewoon het laatste middel van de staat om gehoorzaamheid af te dwingen? Balanceren deze territoriale disputen niet allemaal op een worst-case-scenario slachtingsprognose en sterfecijferinschattingen en hoeveel doden te overzien zijn m.b.t. de economie en de positie op de globale competitieranglijst? Buigen we niet iedere dag voor de best georganiseerde misdaad op Aarde? Accepteren we niet iedere dag dat moord soms noodzakelijk is om te krijgen wat je wilt? Aanvaarden wij niet met iedere tank benzine die we volpompen dat mensen moeten sterven om beleid te veranderen? Kunnen we ooit van een droge revolutie spreken? En kun je op een internationale autoriteit vertrouwen om zichzelf gestaag te ontmantelen? Is dat reëel? Is het redelijk om aan de rijksten te vragen wat op te geven? Is het redelijk om aan politici de wensen voor te leggen van hen wiens stem niet uitmaakt? Of moeten de obstructies gewoon weggehaald worden? Moet er schoongemaakt worden in de hoogste echelons? Verdienen de aandrijvers niet een keer de zweep?

Maar goed, het is ook niet hún schuld natuurlijk. Zij doen ook hun werk maar. Misschien zijn ze zich wel helemaal van geen kwaad bewust.

Ik wel.

En ik kan niets anders voelen dan slachtingsijver bij het zien van dit erbarmelijke lot.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s